3. Alicante en oostelijk Andalusië

Beste mensen,

Dank voor jullie reacties. Je weet dat wij dat zeer op prijs stellen!

Crevillent in Alicante is onze volgende pleisterplaats. Het gebied kenmerkt zich door appeltjes van oranje en tuinbouw vooral in de volle grond.

We waren eerder al eens in Elche maar het blijft een super interessant stadje met een historie van > 3000 jaar. Het heeft 3-voudig Unesco cultureel erfgoed nl. de Palmoral (palmenbos), het mysterie d’Elx (een feest met als authentiek kenmerk de identiteit van de stad uit de middeleeuwen) en voor het cultuurmuseum d’ Escobar. Wij hebben een gids, Jacqueline, die veel over het een en ander weet te vertellen. We beginnen in het palmenbos van noord Afrikaanse oorsprong, zo is onderzocht. Het is een van de grootste van het land met ca. 200 000 dadelpalmen. Veel van de cultuur staat ook in het teken van de palmen, het is dan ook veel in schilderijen, souvenirs, e.d. terug te zien. Zelfs de heilige beelden in de Basilica Santa Maria hebben soms een takje in de hand. Voor de Pasen worden de toppen van een aantal palmen met plastic afgedekt zodat een blank deel ontstaat. Takken worden gebruik in de processie op Palmzondag maar ook in allerlei kunstwerken verwerkt.

De volgende dag staat er (facultatief!) een fietstocht op het programma en wel in Parc Naturel del Fondo. De assistent reisbegeleiders hebben naar zeggen deze tocht voorbereid. Maar er klopt niet veel van. Als je een pad inslaan met veel modder, waardoor de fietsen vastlopen, is het wel klaar. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn.

Dan volgt er weer een reisdag. Meestal krijgen we 3 à 4 POI’s aanbevolen. POI staat voor point of interest. Vandaag, we hebben een afstand van tenminste 255 km af te leggen, kiezen we voor Bolnuevo. Het is een klein dorpje direct aan zee wat bijzonder is vanwege fraai gevormde rotsformaties. Er is een groot parkeerterrein aanwezig, goed geregeld dus. De zon licht de rotsformaties mooi uit. Het ziet er inderdaad magnifiek uit. Daarna maken we een korte strandwandeling. Je blijft je verbazen dat er hier helemaal geen kustwering is. Dat zou voor de Noordzee ondenkbaar zijn.

We komen aan op een camping (Los Escuellos) nabij Cabo de Gata waar de volgende dag weer een excursie hebben. Onze gids is Peter, een Nederlander die al 30 jaar in Spanje woont. We werken vandaag met oortjes via een kastje dat ook voor Marjo prima werkt, mooi meegenomen natuurlijk. Eerst gaan we naar het piepkleine (2 000 inw.) Nijar. De hoogteverschillen i.c.m. de witte huisjes maken het stille dorp op deze zaterdagochtend tot een plaatje. Voorheen was hier wol en tapijtindustrie, maar dat heeft nagenoeg afgedaan. Veel inwoners werken in de stad of wellicht in de kassen. Hoewel in dit laatste geval ook veel gastarbeiders zijn uit noord Afrikaanse landen. We maken een wandeling door het dorp en staan stil bij aardige pleintjes. Het is voor ons nauwelijks voorstelbaar maar zo’n dorp heeft een eigen gemeentehuis. Ook het watermuseum, waar je zo maar in kunt lopen, is best aardig. We stappen weer in de bus en gaan op weg naar Almeria (Arabische voor “spiegeling van de zee”). Ja, de Moorse tijd heeft een onuitwisbare indruk in heel zuid Spanje achtergelaten! We lopen eerst naar de overdekte mercado met zijn fraai uitgestalde groente, fruit en viswaren. Alles is op fraaie en hygiënische wijze geëtaleerd. Peter wijst ons nog op een Indalo, een prehistorisch mensfiguur met boog boven het hoofd. Het is het symbool van Almaria dat je hier vaak tegenkomt. Even tijd voor koffie en dan de kathedraal. Deze is best bijzonder. Toen de Moren waren verdwenen vertrouwde men het niet helemaal een bouwde een kerk die eruitziet als een vesting met weinig versiering en een plat dak en stompe toren. De bedoeling was dat men een goed uitzicht had, de mensen konden schuilen en er een goede verdediging werd gevormd. Ook het interieur is niet alledaags. Als je binnenkomt sta je voor een heel groot element dat het koor afsluit. Het altaar, versiert met bladgoud, is volkomen symmetrisch uitgevoerd. Zelfs de iets meer de kerk inliggende preekstoel (ja waar zie je er 2?) is dubbel uitgevoerd. Een klein stukje verder ligt ons wel verdiende restaurant dat een goed verzorgde lunch op tafel zet. We lopen nog langs het gemeentehuis en zoeken dan weer de bus op.

Die brengt ons nu in Cabo de Gata, een dorpje aan zee op de punt van de kaap. Hier kan een vuurtoren natuurlijk niet ontbreken. De zee slaat hier te pletter op de rotsige kust en een kleine eilandjes, een mooie afsluiting van een heerlijk actieve dag.

Dan krijgen we een klusdag waarbij de was een hoofdrol speelt. Als de enige droger defect is wordt de uitdaging nog wat groter. Allemaal luxeproblemen zul je denken, maar Marjo lost het altijd weer op. Het droogrek i.c.m. een stevige wind is genoeg om ’s avonds alles weer geregeld (deels gestreken) te hebben. ’s Middags hebben we de inmiddels traditionele briefing en happy hour.

Almeria ligt op ongeveer het meest zuidoostelijke puntje van Spanje. Vanaf nu gaat de reis dus westwaarts.

Hartelijke groeten van Marjo en Wim